เรื่องของหัวใจ

      วันนั้น วันที่…… ถ้าเป็นหนังไทยเวลานึกถึงอดีต จากภาพที่

ชัดเจนก็จะค่อยๆเบลอๆๆๆๆๆๆ แต่ด้วยความสามารถมีน้อยทำตัว

อักษรเบลอๆไม่เป็น งั้นช่วยทำตาเบลอๆหน่อยละกัน ช่วยๆกันหน่อยนะ

แหะ แหะ ^^

      ฟ้าครึ้มๆ กับสายฝนที่หล่นมาบางเบา การได้มองฟ้า มองฝนในวันที่

ไม่มีงานทำ ถือเป็นความสุขอย่างหนึ่ง แต่วันนี้มีความสุขมากกว่า เพราะ

ได้มองฟ้า มองฝนในเวลาที่แอบอู้งาน ^^

      นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย เขียนลงในกระดาษได้ 3-4 เรื่องกะว่าจะ

เอามาให้ได้อ่านกัน คิดอีกทีมีแต่เรื่องไร้สาระ เก็บไว้ก่อนละกัน ไว้ถ้า

จนตรอก สมองไม่ทำงาน หัวใจลาไปพักร้อนเมื่อไหร่คงได้ใช้ประโยชน์

จากมัน…..

      นี่ๆ ทำอะไรอ่ะ ไหนดูซิ ว้า..มีแต่เรื่องไม่เป็นเรื่องนี่นา แล้วเรื่องที่จะ

เขียนให้คุณก้อง(ทรงกลด)ละ นี่เหรอ??  "เสาร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2552

การเดินทางของผู้คนมากหน้าหลายตา แต่มีจุดหมายเดียวกัน….."

อย่าบอกนะว่าผ่านไป 2 อาทิตย์เพิ่งเขียนได้แค่นี้ ประมาณนั้นมั้ง อิอิ

มองโลกในแง่ดีหน่อยสิ เหลืออีกตั้ง 3 อาทิตย์กว่าๆแนะ กว่าจะถึง

วันเผยแพร่(1 เมษายน 2552) เชอะ..ทำเป็นพูดดีไป กว่าแกจะคิดเรื่อง

ออก กว่าจะเรียบเรียง กว่าจะหาเวลาพิมพ์ กว่าจะตรวจทานแก้คำผิด

ก็ปาเข้าไป 3 เดือนละมั้ง เวอร์ไปแก แต่เอ..มันก็ต้องใช้เวลานานพอดู

เหมือนกันเนอะ งั้นแกช่วยคิดหน่อยสิ   NO NO ไม่ใช่เรื่องของฉัน

แกคิดเองสิ รับปากเขาไว้แล้วนี่  ไอ้ๆๆๆๆๆ….ไอ้หัวใจไม่มีหัวใจ

หา !!!!! ว่าไงนะ  ไม่เคยได้ยินที่เขาด่าๆกันเหรอ "ไอ้คนไม่มีหัวใจ"

แต่แกเป็นหัวใจก็ต้องเป็น "ไอ้หัวใจไม่มีหัวใจ" สิ ถูกมั้ย

 เป็นไงว่ะ งงจัง อิอิ จำไว้เลย แล้วเมื่อไหร่แกมีปัญหาฉันจะไม่ช่วย

แกแล้ว หุหุ..ไม่ง้อก็ได้ ฉันไปปรึกษาคุณสมองก็ได้ ไอ้คุณสมอง

ที่มีแต่เหตุผล ไม่มีความรู้สึกนึกคิดนั่นเหรอ จะช่วยแก้ปัญหาหัวใจได้ มันก็ไม่แน่นา

ไม่เคยได้ยินรึไงว่า "เวลารักให้ใช้หัวใจรัก แต่เมื่อเวลาเลิก(รัก) จงใช้สติ

ให้มากกว่าหัวใจ"  อูยยยย ..บาดเลือดซิบเลยแก ไปลอกใครมาอีกล่ะเนี่ย

สติไม่สมประกอบเนี่ยนะจะช่วยแกได้ โธ่เอ้ย.. เดี๋ยวฉันจะไปฟ้องคุณสมอง

เชิญเล้ยยยยย  อ้าว !! แกไม่กลัวเหรอ "ไม่มีอะไรน่ากลัว เท่ากับใจเราเอง"

55555 แกก็ลอกเขามาเหมือนกันล่ะว้า  แล้วนี่จะหนีไปไหนอ่ะ ไม่ได้หนี

จะไปคิดเรี่องเขียนให้คุณก้องเขา เดี๋ยวๆ แล้วเอ็นทรี่นี้ละ จบแระ เหวอ !!!

เอางี้เลยเหรอ ได้ไงละ ทำไมจะไม่ได้ นี่มันเรื่องของฉัน แกไม่เกี่ยว 5555

@–@   THE  END แค่นี้นะ ^^

…

…

สำหรับผู้ที่เพิ่งเข้ามาอ่านเรื่องเพ้อเจ้อแบบนี้

ตัวอักษรสีน้ำเงิน เป็นเสียงของหัวใจห้องที่ 1

ตัวอักษรสีดำเป็นเสียงของหัวใจห้องที่ 2

อย่าถามถึงหัวใจห้องที่ 3 กับ 4 มันไม่ได้ไปไหน มันก็นั่งฟัง

อยู่เงียบๆ ณ.มุมใด มุมหนึ่งของหัวใจเท่านั้นเอง อย่าไปเชื่อ

มันขี้เกียจเขียนต่างหาก ^^

…

ปล. และนี่ก็คือหนึ่งในหลายๆเรื่องที่คิดในวันที่ฟ้าครึ้มๆ ฝนพรำๆ

อ้าว !! ไหนบอกว่าจะเก็บไว้เวลาที่คิดอะไรไม่ออกไง ก็ตอนนี้แหละ

ที่คิดอะไรไม่ออก(อีกแล้ว) สมองมันแอบอู้งานอีกตามเคย

แย่จัง..ไอ้คุณสมองเนี่ย